Szczątki

Autor: Belinda Bauer
Tytuł: Szczątki
Wyzwanie: Czytamy kryminały

Dwunastoletni Steven Lamb zauważa, że w jego rodzinie nie dzieje się dobrze. Babcia, przez lata pogrążona w rozpaczy po zamordowanym przez seryjnego mordercę synu, jest szorstka dla swoich dwóch wnuków, nie okazuje im żadnej miłości. Natomiast matka zdaje się nie zauważać starszego syna, całą miłość przelewając na młodszego. Steven postanawia znaleźć ciało swojego wujka, zamordowanego w podobnym co on wieku. Jego morderca, Arnold Avery, odsiaduje wyrok, a ciała chłopca nigdy nie odnaleziono. Steven ma nadzieję, że po odnalezieniu zwłok wdzięczna mu babcia zmieni swoje uczucia i staną się szczęśliwą, kochającą rodziną. W tym celu każdą wolną chwilę spędza przekopując Park Narodowy Exmoor, gdzie odnaleziono ciała innych ofiar mordercy. Rozczarowany bezowocnymi poszukiwaniami decyduje się na napisanie listu do Arnolda Avery'ego, w którym prosi o wskazanie miejsca pochowania zwłok. Od tej chwili rozpoczyna się niebezpieczna gra, w którą Steven pozwala się wciągnąć, nieświadomy niebezpieczeństwa, jakie mu grozi ze strony bezwzględnego i wyrachowanego mordercy.

Książka podobała mi się, głównie dlatego, że porusza temat wpływu, jakie wydarzenie sprzed lat może wywołać na wielu osobach, na całej rodzinie żyjącej wiele lat później.
Było kilka szczegółów, które mi przeszkadzały. Pierwszym było to, że matka dwunastolatka ma do niego pretensje o współżycie seksualne ze swoimi koleżankami i spodziewa się dziecka, które niechybnie spłodzi i odda jej na wychowanie... Drugim zgrzytem było to, że na zdjęciu zrobionym jednorazowym aparatem można zauważyć sylwetkę odbitą w lusterku samochodowym. Całą sylwetkę, nie jej część...
A już przy odliczaniu Avery'ego: "...dziewięćset osiemdziesiąt dwa, dziewięćset osiemdziesiąt jeden, dziewięćset osiemdziesiąt, dziewięćset osiemdziesiąt dziewięć..."[1] po prostu wymiękłam!

[1] Bauer B. - Szczątki, str. 232.

Dziewczynki ze Świata Maskotek

Autor: Anja Snellman
Tytuł: Dziewczynki ze Świata Maskotek
Wyzwanie: Od A do Z

Świat Maskotek to sklep zoologiczny mieszczący się na parterze centrum handlowego w mieście O. Jego drzwi wychodzą bezpośrednio na parking.
Z pozoru najnormalniejszy sklep zoologiczny. Jednak dziwne jest to, że po wejściu do sklepu, za kotarą odgradzającą zaplecze co chwile znika kolejny mężczyzna...
Czternastoletnia Jasmin wraz z przyjaciółką trafiają na ogłoszenie, w którym właściciel sklepu poszukuje do pracy dwóch młodych dziewcząt. Z racji tego, że dziewczynki nie mają jeszcze szesnastu lat nie mogą pracować na kasie, więc opiekują się zwierzętami.
Jasmin odkrywa drugie, mroczne oblicze sklepu i powoli zapada się w podziemny świat seksbiznesu, gdzie finansowe sukcesy odnoszą ludzie, którzy bez skupułów wykorzystują młodziutkie naiwne dziewczyny.
Pewnego dnia Jasmin zauważa pewien mężczyzna - Chrzciciel.. Z dnia na dzień jej życie zmienia się w koszmar. Zostaje porwana przez mężczyznę, który przetrzymuje ją latami w swoim domu i wykorzystuje seksualnie. Ostatnim zdarzeniem, które pamięta jest pożar i śmierć przyjaciółki, której ciało zostanie odnalezione po kilku miesiącach.
Chrzciciel twierdzi, że musi nawrócić nastolatkę, którą zaślepił grzech nierządu i od chwili porwania nazywa ją Rut.
Książka jest relacją zrozpaczonej matki Jasmin, która ma nadzieję, że jej córka kiedyś się odnajdzie, a także relacją samej Jasmin, starszej o kilkanaście lat.

Chyba jeszcze nie czytałam podobnej książki. A czy mi się podobała? Naprawdę ciężko mi powiedzieć jednoznacznie. Była to dziwna lektura, ale jednocześnie nie należąca do tych, po lekturze których ma się wrażenie straconego czasu. Bardzo dziwiła mnie naiwność dziewczyn, ale przypominałam sobie wtedy, że w końcu miały po piętnaście - szesnaście lat, co taką naiwność w pewnym stopniu wyjaśnia. Dziwiły mnie też relacje, które zrodziły się między Jasmin a Chrzcicielem. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że była to ciekawa i intrygująca lektura.

Czarnobylska modlitwa

Autor: Swietłana Aleksijewicz
Tytuł: Czarnobylska modlitwa. Kronika przyszłości.

Dnia 26 kwietnia 1986 roku miała miejsce największa (obok niedawnej katastrofy w elektrowni Fukushima) do tej pory katastrofa jądrowa. Tego dnia zmieniło się życie tysięcy osób. Skażeniu uległ teren pogranicza Białorusi, Rosji i Ukrainy - ponad 100 tys km2.
W ciągu kilku godzin całkowicie zmieniło się życie tysięcy osób. Wielu mężczyzn i kobiet musiało w jednej chwili wyjść z domu i udać się na miejsce tragedii - likwidatorzy próbujący zapobiec skutkom awarii, lekarze ratujący ludzi, opatrujący oparzenia, strażacy gaszący pożar. Większość tych ludzi nie miało pojęcia o niebezpieczeństwie, które im zagraża, o niewyobrażalnie bolesnych oparzeniach, jakie je czekały, o ogromnych dawkach promieniowania, które albo zabijało od razu, albo było powodem długiej i niewyobrażalnej męki kończącej się śmiercią.
W efekcie tragedii ewakuowano i przesiedlono ponad 300 tys. ludzi. Większość z tych osób do chwili katastrofy nie słyszało nigdy takich słów jak promieniowanie jonizujące i jego tło, rentgen, choroba popromienna.
Książka jest zbiorem monologów osób, z którymi rozmawiała Swietłana Aleksijewicz. Żon likwidatorów, którzy zginęli na miejscu lub w wyniku wyniszczającej choroby popromiennej, żon strażaków, którzy zostali wysłani na miejsce wybuchu czy nielegalnych mieszkańców skażonej strefy.
Zdumiewa postawa żony jednego z likwidatorów, która do ostatniej chwili czuwała przy umierającym w ogromnych męczarniach mężu. Kobieta przeżyła, gdyż to jej dziecko przyjęło na siebie całą dawkę promieniowania, co przypłaciło życiem. Zdumiewa niewiedza osób, które zamieszkiwały skażoną strefę. Wiele z tych osób z godziny na godzinę musiało opuścić swoje rodzinne domy, zabierając tylko najpotrzebniejsze rzeczy, nie zdając sobie sprawy z tego, że każdy z tych przedmiotów przyjął ogromną dawkę promieniowania. Władze zapewniały, że ewakuacja potrwa kilka dni, że wszyscy będą mogli wrócić. Nie wrócili nigdy...
Przez słowa książki przebrzmiewa niezrozumienie mieszkańców, którym zabraniano zbierać własnoręcznie wyhodowane ziemniaki czy pić mleko od własnych krów. To niezrozumienie skutkowało takimi obrazami, jak wieśniaczka owinięta w folię, pasąca podobnie zawiniętą krowę.
Pojawiły się także plotki (?) o dziwnie wyglądających zwierzętach - bezgłowych rybach, dwugłowych sarnach czy psowilkach nie odczuwających zwierzęcego strachu przed człowiekiem.
 Ludzie nie mogli i nie chcieli zrozumieć, że każdy najmniejszy przedmiot w ich domach powinien zostać zniszczony w odpowiedni sposób, gdyż może przyczynić się do kalectwa lub śmierci ich i ich dzieci.. Zdumiewa okrucieństwo tych, którzy zdawali sobie z tego wszystkiego sprawę... i milczeli... Przeraża wyrachowanie tych, którzy postanowili wzbogacić się na katastrofie, na nieszczęściu tysięcy rodaków.

"Czarnobylska modlitwa" to książka, która dała mi wiele do myślenia. Okrutna i przerażająca. Los tych ludzi wywarł na mnie ogromne wrażenie. Ale nie tylko ludzi. W wyniku katastrofy życie straciły rzesze zwierząt domowych, które zostały w domach po ewakuacji, czy tych które zostały rozstrzelane przez ludzi.
Książka ta na długo zostanie w mojej pamięci jako obraz niepotrzebnej i ogromnej krzywdy i okrucieństwa.

Niewierni

Autor: Vincent V. Severski
Tytuł: Niewierni
Czyta: Krzysztof Gosztyła
Wyzwanie: Pochłaniam strony, bo kocham tomy
                 Polacy nie gęsi, czyli czytamy polską literaturę
                 DKK

"Nielegalni" to powieść szpiegowska rozgrywająca się m. in. w Polsce, Szwecji, Ukrainie i Białorusi. Bohaterami są szpiedzy, tzw. "nielegałowie". Osoby te mają rodziny, zwykłą pracę i drugie, całkowicie tajne i niebezpieczne życie.
Pokojówka warszawskiego hotelu Marriott, w jednym z pokoi, przypadkowo jest świadkiem dziwnego spotkania. Przerażona powiadamia o tym osobę, która zainteresowana tym tajemniczym odkryciem, i to dzięki niej rozpocznie się śledztwo w tej sprawie.
Powieść jest wielowątkowa, mamy tutaj wiele ciekawych postaci.
Jednak... nie zaczarowała mnie tak, jak innych członków Dyskusyjnego Klubu Książki. Reszta była po prostu zachwycona. A ja... Wydaje mi się po prostu, że nie leży mi ten typ powieści, zwłaszcza, że nigdy wcześniej nie czytałam żadnej powieści szpiegowskiej. No cóż, nie wszystko musi podobać się wszystkim, zwłaszcza, że książka ta (jak i pierwsza część trylogii) znalazła rzesze swoich wiernych fanów.
Mnie na początku straszliwie znudziła. Potem, gdy akcja rozwinęła się i przyspieszyła, było coraz lepiej. Pod koniec nawet zaczęłam odczuwać coraz większą przyjemność słuchania.
Podobno ma być trzecia część. Przeczytam (wysłucham) ją tylko i wyłącznie wtedy, gdy będzie lekturą w DKK.
Wiem, recenzja jest okropna i bez bicia przyznam się, że musiałam wspomóc się innymi, gdy ją pisałam. Po prostu, ta książka nie jest dla mnie :) Przyznam jednak, że spodobało mi się bardzo przedstawienie bohaterów "Niewiernych" i wiążących ich relacji.

Czerwień Rubinu

Autor: Kerstin Gier
Tytuł: Czerwień rubinu
Czyta: Małgorzata Lewińska
Wyzwanie: Od A do Z (marzec)
                 Czytam fantastykę (marzec)
                 Pochłaniam strony...

"Czerwień rubinu" to pierwsza część Trylogii Czasu. Zaczęłam słuchać tą część i robiłam wszystko, żeby dosłuchać ją do końca. Pomógł mi czas przedświątecznych porządków. Przy sprzątaniu i wykonywaniu innych domowych czynności lubię słuchać audiobooków.

Piętnastoletnia Gwendolyn Sheperd wychowuje się w cieniu kuzynki, która całe życie przygotowywana jest do roli jaką ma pełnić. Charlotta odziedziczyła gen podroży w czasie i rodzina przygotowuje ją do tego przez naukę historii, fechtunku czy jazdy na koniu. Mało tego, Gwen jest brzydsza, mniej atrakcyjna i jednym słowem - głupsza niż jej kuzynka, wokół której kręci się życie całej rodziny.
Jednak, pewnego dnia przerażona Gwen w jednej chwili przenosi się w czasie i odkrywa, że to ona jest posiadaczką owego genu, o którym słyszy odkąd pamięta. Dziewczyna boi się przyznać matce, żeby ta nie uznała, że kłamiąc chce zwrócić na siebie uwagę. Jednak dziewczyna zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, że "podróże" te mogą być dla niej niebezpieczne. To nie ją całe życie przygotowano do tej roli.
Okazuje się, że matka Gwendolyn ukryła przed wszystkimi prawdę o swojej córce i przez lata miała nadzieję, że przeznaczenie to ominie jej córkę.
Zagubiona i oszołomiona dziewczyna dowiaduje się, że nie jest jedyną podróżniczką w czasie, że jest ich 12 osób, m. in. przystojny i arogancki Gwideon, w którym dziewczyna się zakochuje. Gwen zostaje zaprowadzona do tajemniczego i mrocznego miejsca, gdzie mieści się siedziba bractwa, które zajmuje się kontrolą dwunastu podróżników. Okazuje się również, że wraz z Gwideonem ma do spełnienia pewną misję, która może okazać się bardzo niebezpieczna.

Słuchanie tego audiobooka sprawiło mi ogromną przyjemność. Bardzo podobał mi się jej język, humor z jakim została napisana. Jednocześnie nie mogłam się od niej oderwać, jak i nie chciałam, żeby skończyła się tak szybko. Na szczęście są czekają na mnie jeszcze dwie części tej trylogii i, choć boję się rozczarowania, nie mogę się ich doczekać.
Naprawdę polecam.

Cukiernia pod Amorem. Zajezierscy.

Autor: Małgorzata Gutowska - Adamczyk
Tytuł: Cukiernia pod Amorem. Tom 1:Zajezierscy
                  Pod hasłem (marzec)
                  Polacy nie gęsi...
                  Pochłaniam strony, bo kocham tomy
                  Od A do Z (marzec)

Ile ja się naczytałam i nasłuchałam o tej sadze... W większości samych pozytywnych opinii. W końcu postanowiłam sama się przekonać.

Iga Hryć jest wnuczką właścicielki "Cukierni pod Amorem", cukierni, która jest sławna w całym Gutowie, m. in. dzięki swoim jagodziankom. Jej babcia przechodzi ciężki udar mózgu, więc pieczę nad interesem przejmuje jej syn, ojciec Igi, a dziewczyna postanawia mu pomóc.
Sprawy nie ułatwiają jego bracia i siostry, którzy postanawiają odwiedzić chorą matkę. Nikt z nich nie zamierza pomóc bratu, jednak mają nadzieję na odpowiedni zapis w testamencie.
Jednocześnie do Gutowa przyjeżdża ekipa archeologów, która wykopała mumię kobiety, która na palcu miała bardzo stary pierścień. Okazuje się, że jest to dawno zaginiony pierścień, należący od pokoleń do rodziny Hryciów. Kim była odnaleziona kobieta i w jaki sposób została właścicielką pierścienia? Iga postanawia rozwiązać tą dziwną zagadkę.
Obok czasów współczesnych, w których żyje główna bohaterka, poznajemy także losy rodziny Hryciów i Zajezierskich w drugiej połowie XIX w.

Czas spędzony z tą książką uważam za niezwykle udany. Bardzo polubiłam Igę Hryć, ale z niecierpliwością czekałam również na dalsze losy jej przodków. 
Książka wzbudzała we mnie bardzo miłe uczucia - spokoju i ciekawości. Była to bardzo dobra lektura.
Jedno jest pewne - nie "Cukiernia pod Amorem" nie rozczarowała mnie i niebawem sięgnę po kolejne tomy.

Marcin Świetlicki - Dwanaście

Tytuł: Dwanaście
Autor: Marcin Świetlicki
Wyzwania: Wyzwanie miejskie
                  Polacy nie gęsi...
                  Pochłaniam strony, bo kocham tomy

"Dwanaście" to prozatorski debiut poety i wokalisty zespołu Świetliki.
Bohaterem powieści jest mistrz, kiedyś bohater serialu "Mały mistrz na topie", teraz człowiek, który przez alkohol traci poczucie rzeczywistości. Nie ma przyjaciół, nie ma kobiety, suka uciekła mu na spacerze. "Prawdziwy bohater powinien być samotny"*.
Mistrz, przez większość czasu zamroczony alkoholem snuje się między swoim mieszkaniem na Małym Rynku w Krakowie, a czterema knajpami: Dymem, Pięknym Psie, Biurem i Zwisem. W Biurze, którego właścicielem jest jego znajomy Mango Głowacki, bywa najczęściej. Ma tam nawet swój własny stolik i otwarty rachunek. Niektórzy klienci knajpy rozpoznają mistrza, który wg nich "utył, spuchł i posiwiał".
Mistrz stara się rozwiązać dziwne morderstwa, których ofiarami padają kolejni członkowie zespołu Biały Kieł, którego wokalistą był Mango.
Czy mistrzowi uda się rozwiązać zagadkę tajemniczych morderstw i co mają z nimi wspólnego pani redaktor Marzena Malinowska czy Patrycja Twardowska, którą prześladuje duch mordercy Karola Kota, który wiele lat wcześniej, jako seryjny morderca wstrząsał miastem?

"Dwanascie" to bardzo specyficzny kryminał, zwłaszcza, że wątek kryminalny nie ma tutaj naistotniejszego znaczenia. Bohaterem ksiązki obok mistrza jest Kraków. Kraków spowity w oparach alkoholu i tytoniowego dymu. Kraków mroczny, nocny. Bardzo ciekawy Kraków.
Mi książka bardzo się podobała, ale pomogła mi w tym znajomość twórczości pana Marcina Świetlickiego, która jest dość specyficzna. W książce pojawiają się słowa znane z piosenek Świetlików, m. in. "wódka nigdy nie będzie tak zimna i pożywna, już nigdy". Pomaga również znajomość Krakowa, ulic i miejsc opisanych w książce. W Dymie, bardzo klimatycznej knajpie byłam na pysznej kawie, zlokalizowałam też "Zwis", bo kto nie kojarzy pewnej knajpy (o trochę innej nazwie), która znajduje się na Rynku Głównym naprzeciwko rzeźby Mitoraja?? Znam ulice, po których snuł się mistrz, wiem gdzie jest Hotel Forum. Nie udało mi się jedynie zlokalizować Pięknego Psa i Biura.
Polecam.

* Wszystkie cytaty pochodzą z książki.

                                                             Świetliki - Karol Kot

 

Świetliki - Finlandia